وسیع شود و تجسم یابد قابل لمس و جسمانیت شود و قدرتی را آشکار سازد، آیا آن قدرتی که نور ظاهر کرد، به قوتِ خودِ گوهر بود یا به قوتِ خودِ نور؟»

پادشاه گفت: «اینکه به قوت نور باشد ممتنع و غیرممکن است؛ زیرا هر آنچه از نور ظاهر شود اگر تجسم یابد چه از روی قدرت باشد یا حکمت، به قوتِ گوهر است».سرورم فرمود: «اگر این نور که تجسمِ ظاهرِ این گوهر است، مردم را به سوی خود دعوت کند و جهان را به طاعت خویش امر نماید و آنان را به عبادت خود فراخواند، آیا کسی که پاسخ دهد و اجابت کند، در اشتباه است یا به حقیقت رسیده است؟»پادشاه گفت: «به حقیقت رسیده است».سرورم فرمود: «پس بر کسی که اجابت کرده لازم است که معنای این نورِ ظاهر را بشناسد».پادشاه پاسخ داد: «بر اجابت‌کننده تنها لازم است که نورِ ظاهر را بشناسد و به آن اقرار کند و از همان جایی که قدرت و حکمت از او ظاهر شده، به آن اشاره نماید؛ اما برای درکِ باطنِ نور، راهی نیست».سرورم به پادشاه فرمود: «اگر این نور در سراسر زمین گسترش یابد و در مکان‌های مختلف به صورت اشخاص متعددی ظاهر شود، در حالی که هر شخصی در ظاهر از دیگری متمایز و جدا باشد، آیا این امر مشاهده می‌شود ؟»پادشاه پاسخ داد «اگر نور به ذات خود قائم باشد و انوار حقیقی تجزیه نشوند و تکه تکه نگردند، چنین چیزی جایز نیست؛ پس آن نور و دیگر تجلیاتش همگی یک گوهر واحد هستند».سرورم فرمود: «اگر این گوهر موجود، ظاهر و اثبات‌شده نبود، آیا شناخته