نشده، شناخته نشده و مشاهده نشده باشد، با این اقرارش باطل‌کننده حقایق، دروغگو و متهم خواهد بود؛ زیرا به چیزی اقرار کرده است که نه آن را می‌شناسد و نه مشاهده می‌کند.»

‌تو خود سخن خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- را شنیده‌ای که فرمود: ﴿به پدرتان بازگردید و بگویید: ای پدر، همانا فرزندت دزدی کرد؛ و ما جز به آنچه می‌دانستیم گواهی ندادیم و ما نگهبان غیب نبودیم﴾¹؛ پس در این حالت، اقرار‌کننده به چیزی اقرار کرده که نمی‌شناسد، و منکر چیزی را انکار کرده که نمی‌شناسد. و باز سخن خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- را شنیده‌ای که فرمود: ﴿پس هنگامی که آنچه را می‌شناختند به سراغشان آمد، به آن کفر ورزیدند؛ پس لعنت خدا بر کافران باد﴾². و فرمود: ﴿تا هر کس که نابود می‌شود، بر اساس دلیلی روشن و حجت نابود شود و هر کس که زنده می‌ماند و نجات می‌یابد بر اساس دلیلی روشن زنده بماند﴾³؛ و این "بینه" همان معرفت به اوست. و خداوند فرمود: ﴿و اگر از آنان بپرسی چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفرید،