آشکار کند، و کسی که معجزه را آشکار کند، آن صورت در حقیقت صورتِ او نیست، چرا که آن صورت صورتِ انسانی ناتوان است.

و با اسناد از امام رضا -عَزَّ عَزُّهُ- نقل شده است که فرمودند: «آن صورتی که با چشمان خود مشاهده کردید، او خداوند است؛ اما او به اندازه درک و ظرفیت شما ظاهر می‌شود، زیرا شما نمی‌توانید به چیزی خارج از جنس و مرتبه خود بنگرید».

و در بخشی دیگر، با اسناد از اسحاق، از ابی‌عبدالرحمن عقیلی، از عبدالله بن موسی، از جعفر احمر، از ابی‌زبیر، از جابر نقل شده است که رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- روزی فرمودند: «همانا نماز من و عبادت من و زندگی من و مرگ من، برای علی است».

و از عبدالله، از ادریس، از زید، از یونس نقل شده است که امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: «ظاهرِ خداوند، امامت است و باطن او غیبی است که درک نمی‌شود».

و در کتاب «الهفت و الاظلة» روایت شده است: «خداوند تنها به این صفت و در میان خلقش ظاهر شد تا آنان از او بفهمند؛ زیرا اگر برخلافِ