و در بخشی دیگر، با اسناد از امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- نقل شده است که درباره این سخن خداوند متعال که می‌فرماید: ﴿و کسانی که غیر از خدا را می‌خوانند دشنام ندهید، که آن‌ها نیز از روی دشمنی و نادانی، خدا را دشنام دهند﴾¹ فرمودند: «طغیان‌گران آن‌ها را با به‌کار گرفتن دانش(علمتان) دشنام ندهید تا آن‌ها نیز امامان شما را بدون دانش دشنام ندهند». نویسنده می‌گوید: این سخن تکرار همان وصیتی است که پیش‌تر در این باره شده بود.

و در همان کتاب، با اسناد از کرخی، از اسماعیل بن علی، از محمد بن صدقه از محمد بن سنان، از مفضل -مِنْهُ السَّلَامُ- نقل شده است که امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود:«هر کس خدا را تنها از جهت "اسم" بشناسد، بیش از آنکه بداند، نادان مانده است؛ و هر کس "اسم" و "معنا" را به طور جداگانه بپرستد، به شرک افتاده است. هر کس بگوید او دیده نمی‌شود، او را به "عدم" (نیستی) ارجاع داده است؛ و هر کس بگوید چشم‌ها او را درک می‌کنند، او را به خلقش تشبیه کرده است. هر کس بگوید او در خلقش است، او را به مکانی محدود کرده، و هر کس بگوید او خارج از خلق است، وجودش را نفی کرده است. اما هر کس او را از طریق دلائلش بشناسد و به او اشاره کند از همان‌جایی که نشانه‌هایش