سپس پرسیدیم: «به چه معنا و دلیلی، صورتِ ناسوتی (بشری) را برپا داشت؟» فرمودند: «به دلیل محدودیت ابدان شما(کالبدهای شما)؛ پس هنگامی که قدرت از او ظاهر شد و آفریدگان در برابر آن ناتوان گشتند، دانستید که آن صورت بشری دارای یک معنای عمیق‌تر است، و آن بشریت که او ظاهر کرد، به تنهایی حقیقتی نداشت بلکه حقیقت در "ربوبیت" و آشکار کردن قدرت است. و همانا خداوند هرگونه که بخواهد، برای هر که بخواهد از میان خلق، چه بزرگ و چه کوچک، ظاهر می‌شود؛ و خداوند شما را به شناخت او در قالب ناسوت (جسم بشری) الهام بخشید تا دچار شک نشوید و گمراه نگردید».

و در همان کتاب آمده است: محمد بن ابراهیم از ابی‌علی بصری نقل کرد و او از رازی، او از ابی‌هیثم، او از هشام، او از مفضل و او از جابر روایت کرد که از امام باقر -عَزَّ عَزُّهُ- درباره تفسیر «الصعب المستصعب» (امر دشوار و دشوارتر) پرسیدند. فرمودند: «"الصعب" (دشوار)، اقرار به وجود صورت است و "المستصعب" (دشوارتر)، جدا کردنِ معنا از صورت است؛ و هر رازی که پنهان است، با مروارید پوشانده شده است». پس هر کس از این معنا چیزی بفهمد و آن را پخش کند و به نادانان بیاموزد، یا بخواهد با آن لجاجت ورزد همانا پرده پوششی را که خداوند افکنده بود، دریده است.