اندازه‌ی یک دانه خردل،بغضی نسبت به حیدر -عَزَّ عَزُّهُ- و آن یگانه‌ی ازلی داشته باشد،در روز محشر هیچ‌یک از این‌ها به کارش نخواهد آمد،اگر ولایت امیرالمؤمنین علی -عَزَّ عَزُّهُ- را نداشته باشد».

‌در کتاب «القطرة» آمده است: شاعر در اینجا به زیبایی سروده است:

‌«او را زمینی در بر گرفته است و زمین‌های دیگر به سبب او زینت یافته‌اند،تا آنکه در آن‌ها گام نهاده و تمام زمین را پیموده است.او در شرق است همان‌گونه که در غرب است،و در زمین است همان‌طور که در هر جای دیگر است».

‌این کلام با آیه خداوند متعال در قرآن کریم مطابقت دارد که می‌فرماید: ﴿و مشرق و مغرب از آنِ خداست؛ پس به هر سو که رو کنید، وجه خدا در آنجاست؛ به یقین خداوند گشاده‌دست و داناست﴾¹.

این اشعار به امام شافعی یا به کسی دیگر نسبت داده شده است:

«ای ابا حسن، تو تجلی خدایی،آیا چیزی از تو پنهان می‌ماند یا از دیده‌ها دور می‌گردد؟پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- درباره تو فرمود: این علی است،اول است، آخر است،