برساند،و تمام انس و جن، نویسنده باشند،و برای هر یک، یاری‌دهنده‌ای باشد،و بخواهند مناقب حیدر -عَزَّ عَزُّهُ- را به شمار آورند،باز هم نتوانند حتی یکی از آن مناقب را به طور کامل شماره کنند».
عمرو بن العاص، در حالی که اسب مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- در هنگام نبرد با سپاه معاویه لغزیده(زمین خورده) بود، در ستایش ایشان چنین سرود:
«این اسب مبارک با پیشانی درخشان،به خطا و از روی سهل‌انگاری نلغزید در حالی که افسار او در دست راست توست؛بلکه هر کس آسمان‌ها را ببیند که در برابر شکوه والای تو سجده می‌کنند، پاهایش از حیرت و ترس تاب ایستادن ندارند».
همچنین در کتاب «القطرة» از یکی از شاعران (که نامش ذکر نشده) آمده است که در خطاب به امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- سروده است:
«اگر بنده‌ای فردا تمام کارهای شایسته را انجام دهد،و هر پیامبر مرسلی و هر ولیّی را زیارت کند،و هزار بار با تلاش و پیوستگی،پیاده به حج کعبه پروردگار برود،و به اندازه تمام روزه‌داران، بدون تنبلی و سستی روزه بگیرد،و به اندازه تمام شب‌زنده‌داران، بی‌ملالت قیام کند،و در آسمان پرواز کند بدون آنکه به شهری پناه برد،و در دریا شنا کند بدون آنکه از خیسی (خطری) بترسد،و هزار سال با تقوا زندگی کند،در حالی که از هر گناهی پاک و از هر لغزشی معصوم باشد؛اما در قلبش به