کینه، آن را پوشاندند؛ با این حال، آن‌قدر از فضایل او شایع گشت که شرق و غرب جهان را پر کرد». سید تاج‌الدین عاملی نیز از این معنا اثر گرفت و چنین سرود:

‌آثاری از آل محمد پنهان شد،دوستدارانشان از ترس و دشمنانشان از بغض.

اما از میان این دو گروه، اندکی از آن آثار آشکار گشت،که با آن، خداوند آسمان‌ها و زمین را پر کرد.

‌همچنین به امام شافعی نسبت داده شده که سروده است:

«در فضیلت مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- ،وجود شک در این است که او خودِ خداست!شافعی می‌میرد در حالی که نمی‌داند،آیا علی پروردگار اوست یا پروردگار علی، خداست؟»

‌در کتاب «ینابیع المودة» از او نقل شده است که به او گفته شد: «در ستایش علی -عَزَّ عَزُّهُ- سخنی بگو که ذکر او آتشی گسسته را خاموش کند».

او در پاسخ گفت:«من در ستایش کسی پیش‌قدم نمی‌شوم،که اهل خرد تا جایی پیش رفتند که او را پرستش کردند.و پیامبر مصطفی -جَلَّ جَلَالُهُ- به ما فرمود:در شب معراج، آنگاه که بالا رفت،خداوند دستش را بر پشت من نهاد،و قلبم احساس