ببخش، آنگاه گناهانتان را می‌بخشیم و به نیکوکاران پاداش بیشتری خواهیم داد﴾¹. و به واسطه من و به دست من، قیامت برپا می‌شود و باطل‌گرایان در مورد من شک می‌کنند. و من اول و آخر و ظاهر و باطنم و به هر چیزی آگاهم». (پایان روایت)

زمانی که آن گروه در مسجد از مولای ما درخواست کردند تا برایشان سخن بگوید ایشان به آنان اعلام کرد که کلامش دشوار و سخت است و آن را درک نمی‌کند مگر عالمان. و هنگامی که بنا بر اصرار آنان ذکر کرد که اوست که برتری یافت و چیره شد و زنده می‌کند و می‌میراند و اوست اول و آخر و ظاهر و باطن؛ چون فهم های آنان تاب تحمل این سخن را نداشت و عقلهایشان نتوانست آن را هضم کند، بی‌درنگ ایشان را به کفر متهم کردند، در حالی که به صداقت عظیم و عمق ایمان ایشان آگاه بودند.‌پس زمانی که آنان مفهوم کلام الهی و جلیل ایشان را نفهمیدند و سخن از تکفیر به میان آوردند، ایشان بر آن شد تا آن کلام را به گونه‌ای «ظاهری» برایشان تفسیر کند که با عقل، استعداد و قابلیت‌های آنان متناسب باشد؛ و در آن هنگام، سینه‌هایشان برای آن تفسیری که با فهم هایشان همسو بود، گشوده شد و به ایشان گفتند: «ما را گشایش دادی، خداوند به تو گشایش دهد».