آنچه قلم بر آن جاری شده و در لوح محفوظ از غیب نگاشته شده، «امام مبینی» آن را برشمرده است؛ و او همان لوح محفوظ برای هر آن چیزی است که در زمین و آسمان نگاشته شده، و او همان امام مبین است و او علی -عَزَّ عَزُّهُ- است.

و او از وجوه مختلف، برتر و افضل از لوح است:

نخست آنکه: لوح، ظرفِ نوشته‌ها و جایگاه سطور است، اما امام بر آن سطور و اسرارِ سطور احاطه دارد، پس او از لوح افضل است.

دوم آنکه: «اللوح المحفوظ» بر وزن «مفعول» است و «الامام المبین» بر وزن «فعیل» (که در اینجا به معنای «فاعل» است)؛ پس او دانای اسرار لوح است و اسم فاعل از اسم مفعول شریف‌تر است.

سوم آنکه: ولیّ مطلق، محدود نیست و بر همگان و همه‌چیز احاطه دارد، در حالی که لوح در احاطه اوست؛ پس او راهنمای لوح محفوظ است و بر آن برتری دارد و به هر چه در آن است، داناست.

‌سپس فرمود: ﴿گفت: این راهی است که بر من استوار است﴾¹؛ تا راهنمایی کند و به سوی صراط مستقیمی هدایت نماید که تمام آفریدگان به وسیله آن مورد