نگهبانان به عزت فرعون سوگند یاد کردند که هیچ‌کس جز آن دو مرد وارد نشده است. آن سوار، در حقیقت تمثیلی از علی -عَزَّ عَزُّهُ- بود که خداوند به وسیله او پیامبران را در نهان یاری می‌کرد و محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- را در آشکار پشتیبانی نمود؛ زیرا او همان «کلمه کبری» است که خداوند برای اولیای خود در هر صورتی که بخواهد ظاهر کرده و به وسیله او آنان را یاری نموده است.

و در بخشی دیگر آمده است: سپس خداوند سبحان به پیامبرش وحی فرمود که علی -عَزَّ عَزُّهُ- در آن «سِرّ» است که در آغاز سوره‌ها سپرده شده است؛ و او همان «اسم اکبر و اعظم» است که از طریق سِرّ به پیامبران وحی شده، و همان سِرّی است که بر چهره خورشید و ماه و آب و سنگ نوشته شده است؛ و او همان «ذاتِ ذوات در ذواتِ ذات» است و همان غیبی است که میان حروف لام فاء، واو، هاء، کاف و نون ذخیره شده است، پس خداوند سبحان فرمود: ﴿حم عسق﴾.

‌و در بخشی دیگر آمده است: سپس برای ما تصریح گردید که «ولیّ»، همان کسی است که بر هر چیزی احاطه دارد؛ پس او بر جهان احاطه دارد و در قرآن آمده است: ﴿خداوند از پشت سر آن‌ها احاطه کرده است﴾ و نیز آمده است: ﴿و هر چیزی را در کتابی روشن (امام مبین) برشمرده‌ایم﴾. پس خداوند سبحان به ما خبر داد که هر