علی -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «ای رسول خدا، نمی‌بینم هیچ قطره آبی در تشت بیفتد». پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «ای علی، همانا فرشتگان بر سر آن آب در رقابت‌اند». و کمالِ گواه بر این مطلب، سخن خداوند متعال است که: ﴿می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند و خداوند نور خود را به کمال می‌رساند، هرچند کافران خوش نداشته باشند﴾¹.

‌و این سخن که «توحید جز به وسیله او جایز نیست»، دلیلی بر الوهیت ایشان (سبحانه) است؛ زیرا توحید، نخستین اصل از اصول پنج‌گانه دین است و معنایش این است که خداوند یکی و احد است و تعدد و تجزیه در حق او جایز نیست. خداوند متعال فرموده است: ﴿آگاه باشید که دین خالص برای خداست﴾، یعنی توحید خالص.

‌و باز آمده است: لفظ «علی» از نظر حروف هجایی با چندین نام عربی و فارسی مطابقت دارد؛ از جمله لفظ «الیمین» (به معنای دست راست یا راستین)، زیرا پیروان او «اصحاب الیمین» هستند.

و از دیگر مطابقت‌ها: لفظ «طاق» به معنای تک و یگانه، زیرا او یگانه‌ای است که نظیری ندارد؛ و لفظ «یُسبّح» (تسبیح می‌گوید)، زیرا او حقیقتِ ذکر و تسبیح