که «نور پروردگارش» تجلی کرد؛ و نور نخستین، نور محمد و علی است که از تمامی جهات تجلی می‌کند. و خداوندِ احد و حق، از تمامی جهات تجلی‌ یافته است؛ پس او به نور صفاتش از اشیاء تجلی کرد و به جلال ذاتش از جهات تجلی یافت. و اشاره به همین حقیقت است در این سخن که: «من همان کسی هستم که با موسی از درخت سخن گفت؛ ای موسی، من همان نور هستم».

‌تذکر: اینکه نور محمد از نور علی است که از تمامی جهات تجلی می‌کند، دلیلش همین سخن است: «من همان کسی هستم که با موسی از درخت سخن گفت؛ ای موسی، من همان نور هستم»؛ چرا که گوینده این سخن علی است، نه محمد.

‌و باز آمده است: به اشاعره (و در حقیقت به امامیه) گفتند: «پروردگاری که شما ما را به دیدارش در روز قیامت فرامی‌خوانید، آن پروردگاری نیست که ما عبادتش می‌کنیم؛ زیرا پروردگار ما که عبادتش می‌کنیم، هیچ چیزی مانند او نیست و کسی که مانندی ندارد، دیده نمی‌شود؛ پس پروردگار معبود دیده نمی‌شود. و آن پروردگاری که در روز قیامت دیدنی است، همان کسی است که شما ولایتش را در دنیا انکار کردید و به سبب دشمنی با او و انکار ولایتش، کافر شدید؛ چرا که او همان ولیّ و حاکمی است که فرمانروایی از آنِ اوست و شما به سوی او بازگردانده می‌شوید». و اشاره به