بگیر»، کسی که این سخن را می‌شنود، بزرگترین پاداشی که می‌تواند داشته باشد این است که او را به قتل برساند.

توضیح: در اینجا ذکر شد که امامان، همان صفات ذات مقدس هستند؛ این‌ها همان صفاتی هستند که اکثر علما و فقهای مسلمان معتقدند چیزی جز ذات نیستند و می‌گویند علم، قدرت و قدمِ آفریدگار، عین ذات اوست و چیزی زائد بر آن نیست.

‌و همچنین آمده است: زیرا ذات خداوند برای بشر آنگونه که او از طریق صفاتش شناخته می‌شود، شناخته نمی‌شود و نقطه واحد، صفتی از صفات خداوند است و امیرالمؤمنین فرمود: «من آن نقطه هستم» و این صفت، موصوف را نشان می‌دهد و از طریق ظهور آن، خداوند شناخته می‌شود و آن نورِ درخششی است که از جلال احدیت ساطع شده است. چقدر این کلام برای دانشمندِ آگاه، والا و واضح است. و آن را به ذهن او نزدیک‌تر و در قلب او مؤثرتر گردانید و آن را برای تصویرِ مرئی که خالق از طریق آن خود را آشکار کرد و با ظهورش شناخته شد، قرار داد.

و همچنین در مورد این سخن خداوند که: ﴿پس چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد، آن را درهم کوبید و موسی بی‌هوش افتاد﴾¹؛ تجلی تنها از طریق هیئت و جسم صورت می‌گیرد، در حالی که پروردگار معبود، جسم نیست. پس مقصود این است