همان "اسم اعظم" است، چرا که جامعِ سرّ ربوبیت، سرّ نبوت، سرّ ولایت سرّ حکم و سلطنت، جبروت و عظمت و سرّ تصرف الهی است».

توضیح: در اینجا ذکر شد که نام "علی" ظاهرِ باطن و باطنِ ظاهر است و آن باطن همان اسم اعظم یعنی «الله» است. بر این اساس، در اعتقاد ما پیروان خصیبی، این صورت دیدنی یعنی «علی»، ظاهرِ ذات است و آن ذاتِ غیبِ منیع، باطنِ این ظاهر است. حال آیا کسی جز آن واحد قهار می‌تواند تمام این اسرار را در خود جمع کند؟

و همچنین آمده است: «سپس اعداد این دو حرف "ه" و "ی" (هَی) است و در آن به تأویل، نام "علی" نهفته است؛ زیرا نورِ ولی به جبروت متصل است چرا که او وجهِ آن زنده‌ای است که نمی‌میرد. ولی میان او و خدا حجابی نیست و او خود همان سرّ و حجاب است. پس در این سه مفهوم، اسم اعظم تعین یافت که سرّالسرار است برای کسی که درک کند و فراخواند؛ و او غیبی است که جز اولیاء کسی به آن نمی‌رسد، زیرا او ظاهرِ تقدیس و باطنِ تنزیه و سرّ توحید و کلمه پروردگار مجید است؛ نه، بلکه او خدای خدایان است که جلالش بلند است» تا انتهای متن.