و چگونه کسی جز نیکان (ابرار) می‌تواند بر رازها آگاه شود؟ از این کلام مولای ما، جعفر -عَزَّ عَزُّهُ- ، درمی‌یابیم که حقیقتی باطنی وجود دارد که جز برای اهلش آشکار نمی‌گردد، و اینکه امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- در مقام الوهیت است و بازگو کردن معرفت او، جایز نیست مگر برای کسی که شایستگی‌اش را داشته باشد، از میان صاحبان بصیرت و بینایان.

و همچنین در کتاب «القطره» با اسنادش از امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- در مورد این سخن خداوند متعال که: ﴿همانا هدایت بر عهده ماست﴾، نقل شده است که ایشان این آیه را چنین خواند: «همانا علی هدایت است و همانا برای اوست دنیا و آخرت». و این در حالی است که از ایشان درباره قرآن می‌پرسیدند، زیرا در آن عجائبی است؛ مانند این سخن که: «و خداوند مؤمنان را با کمک علی از جنگ کفایت نمود» و ﴿همانا علی هدایت است و همانا برای اوست دنیا و آخرت﴾.

و باز آمده است که از امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- درباره معنای «حیّ علی خیر العمل» (بشتابید به سوی بهترین عمل) پرسیدند و فرمود: «عمل به ولایت است».