گنج‌داران خدا در زمین و آسمان او هستیم. من زنده می‌کنم و می‌میرانم و من زنده‌ام و هرگز نمی میرم».

‌خداوند متعال فرموده است: ﴿و خدا زنده می‌کند و می‌میراند﴾¹ و در آغاز همان سوره ذکر شده فرمود: ﴿الم * خداوند است که هیچ معبودی جز او نیست، حیّ زنده و قیوم است﴾²، یعنی کسی که هرگز نمی میرد و زوال نمی یابد.

و از کتاب «القطره» نقل شده است که امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- به حمران بن أعین فرمود: «ای حمران، همانا دنیا و آسمان‌ها و زمین‌ها در نظر امام، تنها به اندازه این است و با دستش به کف دست خود اشاره کرد؛او از ظاهر و باطن، درون و برون، و تر و خشک آن آگاه است».

و همچنین آمده است که مردی به مولای ما جعفر بن محمد صادق -عَزَّ عَزُّهُ- عرض کرد: به من خبر دهید چرا پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- علی -عَزَّ عَزُّهُ- را بر شانه خود برافراشت؟ فرمود: «برای آنکه مردم مقام و رفعت او را بشناسند». آن مرد عرض کرد: ای فرزند رسول خدا، باز هم برایم بیشتر بگویید. فرمود: «برای آنکه مردم بدانند او پس از پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- سزاوارترین است به مقام