و من تأویل این سخن مولای ما که «من همان معنا هستم که هیچ نام و شبیهی بر او منطبق نمیشود» را به خواننده واگذار میکنم تا در حکم دادن و استقرار در عقیده آزاد باشد.
و از کتاب «المحتضر» در خطبهای از ایشان آمده است: «نام من در تورات "بریا"، در انجیل "ایلیا" و در زبور "آریا" است؛ نزد هندیان "کنکر"، نزد رومیان "بطریسیا"، نزد پارسیان "جبتر"، نزد ترکان "تبیین"، نزد زنگیان "حَیتر"، نزد حبشیان "بتریک"، نزد مادرم "حیدره"، نزد دایه من "میمون" نزد عربها "علی" و نزد ارمنها "فریق" است؛ و نزد پدرم ظهیر است، من ولیّ مؤمنان هستم».
در این بیانِ صریح مولای ما از نام ایشان در میان هر یک از این امتها، بر درستی باور ما دلالت میکند که خداوند در میان امتها و ملتها به صورتی دیدنی تجلی مییابد. و از این سخن ایشان که «من ولیّ مؤمنان هستم»، استدلال میکنیم که ایشان همان ربّالعالمین است، به دلیل فرموده خداوند متعال در سوره آلعمران: ﴿و خداوند ولیّ مؤمنان است﴾.
و همچنین در کلامی از مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- آمده است: «و به یقین، هفت ویژگی به من داده شده است که پیش از من هیچکس از آن برخوردار




