خداوند هستم، با کلامی که مخلوقات به واسطه آن جمع شوند. من پدیدآورنده مردمانم، من جمع‌کننده احکامم، من صاحب حشر و نشر هستم، من صاحب بارانی هستم که پس از نومیدی می‌بارد. این من هستم، پس کیست که مانند من باشد؟»

توضیح و شاف سازی: از این سخن مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- که: «من حسابرس خلق هستم»، می‌فهمیم که ایشان همان آفریدگار است، به دلیل فرموده خداوند متعال ﴿همانا بازگشت آنان به سوی ما می باشد، سپس بر عهده ماست که آنان را محاسبه کنیم﴾¹.و در این سخن ایشان که: «و هر کس انکار کند که من در زمین بارها و بارها باز می‌گردم...»، اشاره‌ای است به ظهورات ایشان در صورت‌های دیده‌شده، از هابیل تا امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- ، و دیگر تجلیاتی که شمارش‌ناپذیرند.و دلیل بر الوهیت ایشان، این سخن است که: «من صاحب آیات شگفت‌انگیزم و من دانای اسرار مخلوقات هستم». فرموده خداوند متعال در قرآنش: ﴿بگو: همانا آیات و نشانه‌های غیب نزد خداست﴾²، و فرموده خداوند سبحان: ﴿و خدا می‌داند آنچه را پنهان می‌دارید و آنچه را آشکار می‌سازید﴾³.