پس﴿ما را به راه راست هدایت فرما﴾؛ و تعجبی ندارد که او همان خداوند بردبار باشد.

و همچنین در همان کتاب نقل شده است که ایشان فرمود: «ای حسین، آیا می‌خواهی با من به افتخار (مباهات) کنی؟» فرمود: «بله ای پدرم، اگر شما بخواهید». پس امام علی -عَزَّ عَزُّهُ- به او فرمود: «ای حسین! من امیرالمؤمنین هستم، من زبان راست‌گویانم، من وزیر مصطفی هستم، من خزانه‌دار علم خدا هستم»... تا آنجا که فرمود: «من قاضی رسول هستم، من هستم که حق را با دست راست می‌گیرم، من رشته (ریسمان) استوار خداوند هستم که خداوند در این سخن خود امر کرد که به آن تمسک جویند: ﴿و همگی به ریسمان خدا تمسک جویید و پراکنده نشوید﴾»... تا آنجا که فرمود: «من زبان گوینده خداوند هستم، من دست نیرومند خداوند هستم، من وجه خدای متعال در آسمان‌ها هستم، من پهلوی ظاهر خداوند هستم»... تا آنجا که فرمود: «من دستگیره‌ی استوار خدا هستم که هرگز گسسته نمی‌شود؛ من درگاه (باب) خدایم که از طریق آن به او می‌رسند؛ و من نشانه‌ی خدا بر روی پل صراط هستم»... تا آنجا که فرمود: «پس هر کس به ولایت و محبت من تمسک جوید، از آتش در امان است؛ من کسی هستم که پیمان‌شکنان، ستمگران و سرکشان را خواهم کشت».