است که به پرسشی پاسخ می‌دهد؛ دانشمند گفت: ای پرسش‌گر، همانا کلام شباهت می‌یابد، تمثیل می‌شود و تغییر می‌کند ، اما قدرت، تغییر و تصریفی ندارد. پس از این گفته‌ی مولا بر منبر عظمتش که «من بنده خدا هستم» معنایش این است که: من عبادت‌کننده‌ی خدا هستم در نظر کسی که مرا نمی‌شناسد و مرا یکتا نمی‌داند؛ و این‌گونه است که کلام تغییر می‌کند، اما قدرت، تصریفی (تغییری) ندارد...و غیره.

و همچنین در کتاب «قطرة»، از ابوالصلت هروی نقل شده است که گفت از امام رضا -عَزَّ عَزُّهُ- شنیدم که از پدرانش و آنان از علی -عَزَّ عَزُّهُ- روایت کردند که فرمودند: خداوند می‌فرماید: «علی حجت من بر خلقم، نور من در سرزمین‌هایم و امین من بر علمم است؛ کسی که او را بشناسد به آتش نمی‌اندازم اگرچه از من نافرمانی کرده باشد، و کسی که او را انکار کند به بهشت نمی‌برم اگرچه از من اطاعت کرده باشد».

‌توضیح: سخن آفریدگار که فرمود: «علی حجت من بر خلقم، نور من در سرزمین‌هایم و امین من بر علمم است»، اشاره‌ای است به صورت دیده‌شده که همان ظاهر است، و نور ذات در هنگام تجلی. و سخن خداوند متعال که «کسی که او را بشناسد به آتش نمی‌اندازم اگرچه از من نافرمانی کرده باشد، و کسی که او را انکار