کرد. بله، ای سلمان و ای جندب.» محمد (یس و قرآن) تا به این فرموده‌اش: «و من خاتم جانشینان و راه مستقیم شده‌ام، و من آن خبر بزرگ هستم که در آن اختلاف دارند».
توضیح: مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «و من صاحب نشور هستم»، در حالی که خداوند در کتاب عزیز خود فرموده است: ﴿و بازگشت (نشور) به سوی اوست﴾ و ضمیر در «به سوی او»، به خداوند بازمی‌گردد. و در سخن مولای ما که «من همان خبر بزرگی هستم که آنان در موردش اختلاف دارند»، اشاره به این است که ایشان همان آفریدگار قدیم است؛ به دلیل اختلاف آرا و اعتقادات بشر پیرامون خداوند و وجود او، همان‌گونه که در مورد ظهور امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- اختلاف کردند؛ برخی به وجود خدا اقرار کردند و برخی به عدم آن، برخی به دیدن او اعتقاد داشتند و برخی آن را نفی کردند، و برخی او را در قالب خورشید و ستارگان و گاو پرستیدند و برخی دیگر با تندیس‌ها و صورت‌های گوناگون.
و نیز از ایشان روایت است: «به من علم مرگ‌ها و بلایا و سخن قاطع (فصل الخطاب) داده شد، و علم قرآن و آنچه تا روز قیامت می‌آید، به من سپرده شد».