توضیح: رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- تصریح می‌کند که «مآب» یعنی بازگشت، به سوی علی -عَزَّ عَزُّهُ- است و حساب بر عهده اوست؛ در حالی که خداوند در کتاب محکم خود می‌فرماید: ﴿بگو من تنها مأمورم که خدا را بپرستم و چیزی را با او‌ شریک قرار ندهم به سوی او دعوت می‌کنم و بازگشت (مآب) به سوی اوست﴾¹ و همچنین می‌فرماید ﴿همانا بازگشت آنان به سوی ماست و سپس حساب آنان بر عهده ماست﴾².

و همچنین از کلام ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- است که فرمودند: «کجاست آن کسی که غم‌ها و اندوه‌ها را از چهره‌ام بزداید؟» و منظور ایشان از این سخن، مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- است. خداوند متعال می‌فرماید: ﴿و به راستی ما بر موسی و هارون منت نهادیم و آن دو و قومشان را از اندوهی عظیم نجات دادیم﴾³. و در حقیقت موسی و هارون همان نفسِ محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- هستند، و