به دلیل این تفسیر غلط و سخنان کج و معوج(گمراه کننده)، عالمان و فیلسوفان بیگانه در کمین اسلام و قرآن نشستند؛ اما منصفانِ میان آنها، انتقاداتشان را متوجه مفسران و شارحان از میان عالمان مسلمان کردند. در این میان، فیلسوف بزرگ انگلیسی، استاد «توماس کارلایل»، نویسنده کتاب «قهرمانان» را ذکر میکنیم که در آن کتاب به بهترین شکل از رسول اعظم -جَلَّ جَلَالُهُ- و دین اسلامی دفاع کرد.از جمله مطالبی که او آورده، این سخن است که پس از کلامی طولانی میگوید: «برخی بر غلبه حسیات و مادیات بر بهشت و دوزخِ محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- خرده میگیرند؛ اما من میگویم که عیب در این مورد بر گردن شارحان و مفسران است، نه بر آنچه در کتاب قرآن آمده است؛ زیرا قرآن در نسبت دادن حسیات و مادیات به بهشت و دوزخ بسیار محدود سخن گفته و هر آنچه در آن درباره این موضوع آمده، در قالب اشاره و ایهام است. این تنها مفسران و شارحان بودند که هیچ لذت حسی و هیچ بهره شهوانی را رها نکردند مگر آنکه آن را به بهشت نسبت دادند، و هیچ عذاب بدنی و درد جسمانی را رها نکردند مگر آنکه آن را به دوزخ نسبت دادند».و در ادامه میگوید: «و کدام دلیل برای برائت اسلام از تمایل به لذتهای دنیوی مشهورتر از ماه رمضان است؟ ماهی که در آن شهوات مهار میشوند و نفس از اهداف دنیوی خود بازداشته شده و از خواستههایش منع میگردد؛ و این همان نهایت عقل و استواری است». تا آنجایی که نویسنده مذکور در این زمینه آورده است.




