نیست مگر آنکه مشتاق علی است». حقیقتاً محبت پیامبران، فرشتگان و اولیاء نسبت به مولایشان، آنان را به شدیدترین اشتیاق و جذب به سوی او می‌کشاند.

و در کتاب «القطرة» از بحارهای مناقب عتره، تألیف علامه حجت احمد مرتضی تبریزی مستنبط (چاپ نجف) آمده است که رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود «نگاه کردن به علی بن ابی‌طالب عبادت است و ذکر او عبادت است، و ایمان بنده‌ای پذیرفته نمی‌شود مگر با ولایت او و بیزاری از دشمنانش».

و همچنین رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمودند: «به واسطه من به شما هشدار داده شد و به واسطه علی بن ابی‌طالب هدایت یافتید» و این آیه را خواندند: ﴿تو تنها بیم‌دهنده‌ای، و برای هر قومی هدایتگری است﴾¹.

توضیح: «إنذار» (بیم دادن و هشدار) از ویژگی‌های پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- است، اما «هدایت» به پروردگار بازمی‌گردد؛ به دلیل این کلام خدای متعال که در خطاب به رسولش می‌فرماید: ﴿به راستی تو نمی‌توانی کسی را که دوست داری هدایت کنی بلکه خداوند هر کس را که بخواهد هدایت می‌کند و او داناترین است به هدایت‌یافتگان﴾².

توضیح: "عینِ" هر چیزی، همان "ذات" آن است؛ و خداوند والاتر و برتر از آن است که برای او چشم (عین)، یا چهره (وجه)، یا پهلو (جنب) باشد، آن‌گونه که در حقیقت برای مخلوقات است.

و همچنین از ابن عمر نقل شده است که گفت: از رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- درباره علی بن ابی‌طالب پرسیدم و گفتم: ای رسول خدا، جایگاه علی بن