که اهل ظاهر می‌گویند معنای سخن خداوند متعال: ﴿به همین ترتیب، آنان را با حوریان درشت‌چشم تزویج کردیم﴾¹ این است که در بهشت، ازدواج طبیعی جسمانی وجود دارد؟ و معنای سخن خداوند متعال: ﴿مَثَلِ بهشتی که به پرهیزگاران وعده داده شده است؛ در آن نهرهایی از آبی است که گندیده نیست و نهرهایی از شیر که طعمش دگرگون نشده و نهرهایی از شرابی که برای نوشندگان گواراست و نهرهایی از عسل صاف؛ و برای آنان در آنجا از هر میوه‌ای است و آمرزشی از سوی پروردگارشان؛ آیا مانند کسی است که در آتش جاویدان است و به او آبی جوشان نوشانده‌اند که روده هایش را پاره کرده است﴾²، اگر اینطور باشد که در بهشت، لذت‌های حسی از خوراک و نوشیدنی و مانند آن‌ها وجود دارد!؟

‌آیا حقیقت از چنین تفسیر نادرستی رضایت می‌کند؟ همانا زندگی در بهشت زندگی‌ای روحانی است نه مادی، و لذت در آخرت، لذتی معنوی است نه حسی. نعمت‌های مادی و لذت‌های حسی، متعلق به همین زندگی دنیایی است که اکنون در آن هستیم، نه در زندگی آخرتی که به سوی آن می‌رویم. آخرت از نظر لفظ و معنا با دنیا متفاوت است، پس چگونه می‌توانیم قائل به وحدت زندگی و شباهت زیست در این دو باشیم؟ همانا زندگی در هر سرایی، تنها تابع طبیعت همان سرای است.