خداوند متعال با زبانی ربانی مجرّد از صورت بشری سخن نفرمود؟ و همین نکته است که عقیده و سخن ما را تأیید می‌کند که هیچ مخلوقی نمی‌تواند نور لاهوتِ مجرد را ببیند و از او بفهمد، مگر در قالب یک صورت و تجلی انسانی.
و همچنین از موفق بن احمد از انس بن مالک نقل شده است که رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمودند: «دوست داشتن علی -عَزَّ عَزُّهُ- کارِ نیکی است که هیچ گناهی در حضور آن آسیب نمی‌زند و اثر بدی ندارد، و دشمنی با او گناهی است که هیچ کارِنیکی در کنار آن سودی نمی‌بخشد». تفسیر سخن این پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- در کلام دیگر ایشان است که در چندین کتاب آمده است؛ چرا که از ایشان پرسیدند «کدام عمل برتر است؟» فرمودند: «دوستی در راه خدا و دشمنی در راه خدا».
و همچنین موفق بن احمد به سند خود از طاووس نقل کرده است که رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمودند: «اگر مردم بر محبت علی بن ابی‌طالب جمع می‌شدند خداوند آتش دوزخ را نمی‌آفرید».
توضیح: معنای این سخن آن است که «اگر بر عبادت او جمع می‌شدند». دلیل این مطلب، آنچه در قرآن کریم بر زبان سرورمان ابراهیم -عَزَّ عَزُّهُ- آمده است: ﴿پس چون شب بر او سایه افکند، ستاره‌ای دید؛ و گفت: «این پروردگار من است». پس