می‌دانم﴾¹ و همچنین ﴿و اگر غیب را می‌دانستم، قطعاً از خیر و نعمت‌ها بهره‌مندی بیشتری می‌یافتم﴾².

‌از اینجا روشن می‌شود که «احاطه کلی» به تمام اشیاء و علم به تمام جزئیات آن‌ها، تنها از ویژگی‌های خالق است و نمی‌تواند در یک مخلوق باشد تا او مانند خالق شود، چرا که خداوند تصریح فرموده است: ﴿هیچ چیزی مانند او نیست﴾. بنابراین احاطه علمی مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- به هر چیز بر اساس کلام رسول خدا و تصریحات مکرر ایشان در خطبه‌های مختلف که در جای خود خواهم آورد، والاترین گواه بر این است که او خودِ خداوند به ذات خویش است.

و در همین راستا: موفق بن احمد خوارزمی از پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- روایت کرده است که از ایشان پرسیده شد: پروردگارت در شب معراج با چه زبانی با تو سخن گفت؟ فرمود: پروردگارم با زبان علی با من سخن گفت.

‌در این سخن، اشاره‌ای است به اینکه آن پروردگاری که با محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- سخن گفت، در حقیقت علی است؛ چرا که خواننده می‌تواند از خود بپرسد چرا خداوند با زبان شخصی دیگر غیر از علی سخن نگفت، یا به عبارت دقیق‌تر، چرا