همان‌طور که آفریدگار علم چیزی را در آفریده‌اش قرار می‌دهد. بر اساس این برداشت، امام از دید او کسی غیر از خدا خواهد بود.

‌اما پاسخ این است که در کلام رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- نوعی «توریه» (تعبیری دوپهلو) و پوشاندن حقیقت باطن در لفافه ظاهر وجود دارد که بر عارفان هوشمند پوشیده نیست. این سخن شبیه به این است که بگوییم «خداوند به ذات خود علم هر چیزی را شماره‌گذاری کرده است»؛ این سخن به این معنا نیست که خداوند چیزی غیر از ذات خود شده است. همان‌طور که جایز نیست گفته شود «خالق، علم هر چیزی را در یک مخلوق شماره‌گذاری کرده است» (چون ممکن است بگوید علم بخشی از او را در او قرار داده، اما علم کل را نه).

‌بله، حتی رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- که اکثریت مسلمانان او را کامل‌ترین خلق خداوند می‌دانند، در مورد ایشان چنین نیامده است که خداوند علم هر چیزی را در او شماره‌گذاری کرده است، بلکه از سوی پروردگار سبحان دستوراتی به ایشان آمده است که بفرمایند: ﴿و به شما نمی‌گویم که گنجینه‌های خدا نزد من است و من غیب را