می‌گرداند تا ایشان را در آن حالت ببینند، نه از حیث حقیقت؛ چرا که او بدون تغییر یا جابجایی از کیان و حقیقت خود، چنین ظاهر شد.

در کتاب «مشارق الأنوار» در خطبه‌ای از مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- که خطاب به سلمان فارسی -مِنْهُ السَّلَامُ- است، آمده است: «ای سلمان! همانا مرده‌ی ما نمی میرد و کشته‌ شده‌ی ما کشته نمی‌شود و غایب ما هرگاه غایب شود، غایب نمی‌ماند؛ و ما در شکم‌ها زاده نمی‌شویم و به صورت مادی متولد نمی‌شویم».

﴿وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ﴾: (و هیچ کس همتای او نیست)؛ این تنزیه و پاک‌سازی از هرگونه شباهت، به‌طور کامل بر مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- منطبق است؛ زیرا ایشان در والایی صفات، عظمت اعمال خارق‌العاده و علوم نامحدودش، هیچ شبیهی نداشت. اگر هر بخشی از صفات بلند و مرتبه‌های عالی ایشان را بررسی کنیم خواهیم دید که او در هستی، یگانه‌ای بی‌همتاست: در زهد، شجاعت، کرم، حلم، وفاداری انواع علوم، بخشندگی، قضاوت، استقامت، بلاغت، فصاحت نبوغ‌آمیز، ارزش‌ها تعلیمات، معجزات ربانی و... تا آنجا که هیچ چیز قابل درک و شمارش نیست و هیچ‌کس با او برابری نمی‌کند.