همچنین ما از آن مسلمانانِ ظاهری، سؤالی می‌پرسیم که حقیقت را آشکار می‌کند؛ از آنان می‌پرسیم: «به خدا سوگند، اگر خداوند سبحان در قرآن کریم بیان نمی‌کرد که مصلوب شدن مسیح تنها یک شباهت بود و نه حقیقتی که واقعاً رخ داده باشد، آیا شما بر اساس آنچه در انجیل درباره داستان قتل او آمده است، به صحت صلیب شدن او اعتقاد نمی‌داشتید؟ (همان قصه‌ای که مسیحیان با وجود اعتقاد به الوهیت او، همچنان به آن باور دارند)».پس چرا ظاهریونِ مسلمان(اهل تقصیر)، آنچه را در کتاب قرآن آمده و آنچه رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- و امامان معصوم -عَزَّ عَزُّهُ- برای دلالت بر «باطن» آورده‌اند، نادیده می‌گیرند؟ آیا آن‌ها این سخن خداوند متعال را نخوانده‌اند که: ﴿و تاویل آن را جز خدا نمی‌داند؛ و راسخان در علم می‌گویند: به آن ایمان آوردیم، همه از جانب پروردگار ماست و جز خردمندان کسی پند نمی‌گیرد﴾¹؟ و همچنین سخن خداوند سبحان که فرمود: ﴿بلکه آنچه را که علمشان به آن احاطه نیافته و تاویلش به آن‌ها نرسیده است را تکذیب کردند؛ این‌گونه کسانی که پیش از ایشان بودند تکذیب کردند، پس بنگر عاقبت ستمکاران چگونه بود﴾²؟ و سخن خداوند که فرمود: ﴿آنها فقط ظاهر زندگی دنیا را می‌شناسند، در حالی که از آخرت غافلند﴾³؟