عَزَّ عَزُّهُ- با خوش‌رویی، نیکویی در برخورد و قدرشناسیِ بسیار با ایشان مواجه می‌شد، آن‌ها که خدا آن‌ها را خوار و تنها گرداند هنگامی که به پیامبر سلام می‌کردند، به جای کلمه "سلام"، با شتاب می‌گفتند: «السّامُ علیک»؛ و "سام" به معنای مرگ است

از سوره حشر

آیه: ﴿اوست که کسانی از اهل کتاب را که کافر شده بودند، در نخستین کوچ (دوران اول تبعید) از خانه‌هایشان بیرون آورد؛ شما گمان نمی‌کردید که آن‌ها بیرون روند، و آن‌ها نیز می‌پنداشتند که دژهایشان آن‌ها را از دست خدا باز می‌دارد، اما خداوند از جایی که گمان نمی‌برد به سراغ آن‌ها آمد و در دل‌هایشان ترس افکند؛ پس آن‌ها خانه‌هایشان را با دست‌های خود و دست‌های مؤمنان ویران می‌کردند. پس ای صاحبان بصیرت، عبرت بگیرید﴾¹.

در رساله «المصریه» تألیف محمد بن مقاتل قطیعی (ره) آمده است که مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- عرض کردند: «ای