از سوره واقعه ‌

آیه: ﴿و ما نزدیک‌تر از شما به او هستیم، ولی شما نمی‌بینید﴾¹. این آیه و آیات پیش از آن، شامل ذکر حال انسان در هنگام مرگ است؛ و در چندین کتاب ظاهری وارد شده است که هر انسانی که مرگ به سراغش بیاید، حتماً در هنگام احتضار، مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- را در نزدیکی خود می‌بیند. اشاره به این مطلب در سخن مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- خطاب به حارث همدانی است که فرمود:

«ای حارث همدانی، هر کس بمیرد مرا می‌بیند؛ چه مؤمن باشد و چه منافق، رو در رو مرا می‌بیند».

و در کتاب «مشارق الأنوار» چنین آمده است: «اما دلیل بر علم ایشان به حال انسان در هنگام مرگ، سخن ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- خطاب به حارث بن همدان است که به او فرمود: ای حارث! حارث گفت: بله ای مولای من. پس فرمود: اگر در حالی که جانت به گلوگاه(سکرات مرگ) رسیده باشد، در حب ما باشی مرا در جایی که دوست داری خواهی دید». و این سخن اشاره‌ای صریح به حضور ایشان در آن لحظه است. و اما دلیل بر علم ایشان به حال آنان پس از