از سوره نجم
آیات اول: ﴿سوگند به ستاره‌ای هنگامی که فرود آید هم‌سفر شما (پیامبر) گمراه نشده است و به راه کجی نرفته است و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید این سخنان چیزی جز وحی نیست که به او نازل شده است او را کسی که نیروی شدیدی دارد تعلیم داد آن کسی که صاحب قدرتی است، پس استوار شد و او در افق بلند بود سپس نزدیک شد و بیشتر نزدیک گشت تا آنکه فاصله او به اندازه دو کمان یا حتی کمتر شد پس به بنده خود، آنچه را باید ، وحی کرد﴾1.
الهوامش
1سورهنجم ، آیات 1-10از حسین بن خالد روایت شده است که از ابوالحسن الرضا -عَزَّ عَزُّهُ- درباره این گفته که «رحمان قرآن را تعلیم داد» پرسید؛ ایشان فرمودند: «خداوند، به محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- قرآن را آموخت». (منبع: تفسیر قمی، ج 2، ص 343)در مورد آیه «عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَىٰ» (او را کسی که نیروی شدیدی دارد تعلیم داد): مولای ما امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: «من همان شدید القوی (صاحب نیروی شدید) هستم». (منبع: خطبه بیان)و معاویه به ضرار بن ضمره گفت: «علی را برای من توصیف کن». ضرار پاسخ داد: «آیا مرا معاف می‌کنی [که توصیف نکنم]؟» معاویه گفت: «نه، تو را معاف نمی‌کنم». ضرار گفت: «اما اگر ناچار به توصیف هستم، پس او [علی] دوراندیش (به دوربینی در هدف)، صاحب نیروی شدیدی بود؛ سخنی پسندیده می‌گفت و حکمی عادلانه می‌داد، علم از تمام جوانبش جاری بود و حکمت از تمام جهاتش جاری می‌گشت». (منبع: غایة المرام)انسان عاقل باید این سه روایت را بخواند تا بفهمد کسی که محمد (ص) را تعلیم داد، همان امیرالمؤمنین «الأنزع البطین» است؛ که هیچ معبودی جز او نیست.