مجادله در پیشگاه خداوند غایب و مَنِیع (غیر قابل دسترس) از طریق قول یا فعل صورت گیرد در حالی که او خداوند نه درک می‌شود، نه دیده می‌شود و نه با وجه و دست توصیف می‌گردد؟ بلکه اشاره به آن تعبیر، به صورت دیداری است که برای بشر به گونه‌ای همچون هیئت و صفات آن‌ها تجلی یافته، و آن صورت تجلی‌ای از جانب اوست.»

آیه دوم: ﴿همانا مؤمنان کسانی هستند که به خدا و رسولش ایمان آورده‌اند سپس شک به دل راه ندادند و با اموال و جان‌هایشان در راه خدا جهاد کردند؛ اینان همان راستگویان هستند﴾¹.

‌یعنی مؤمنان به معنای حقیقی، کسانی هستند که به ظهور مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- و حجابِ حضرت محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- در صورت بشری تصدیق کردند و این شک به دلشان راه نیافت که آن‌ها تنها بشری مانند ما هستند، بلکه آنان را از چنین تصوراتی منزه دانستند.و از رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- درباره مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که پیش‌تر ذکر کردم: «جز مُشرک در او شک نمی‌کند و او پروردگار زمین است».