از سوره حجرات

‌آیه اول: ﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بر خدا و پیامبرش پیشی نگیرید و از خدا بترسید، که خدا شنوا و داناست﴾¹.

‌این آیه‌ای است که مؤمنان را نهی می‌کند از اینکه شبیه کسانی شوند که اسلام را در ظاهر نشان می‌دادند اما در باطن برخلاف آن بودند؛ کسانی که در حضور مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- و رسول اعظم -جَلَّ جَلَالُهُ- ، بدون تقدیر و احترام، در امر و نهی و سخن گفتن پیش‌دستی می‌کردند. زیرا عبارت «قَدَّمَ» به معنای پیش‌ انداختن و پیش‌ دستی است؛ مثلاً گفته می‌شود فلانی پیش از پدرش پیش‌دستی کرد، یعنی در امر و نهی از او زودتر عمل کرد.

‌«و در شرح قرآنِ نوشته محلی و جلال‌الدین آمده است که این آیه در مورد مجادله و بحث ابوبکر و عمر نزد پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- درباره انتصاب "اقرع بن حابس" یا "قعقاع بن معبد" نازل شده است؛ پس این مجادله، به منزله پیشی گرفتن و جسارت در پیشگاه "الله" (یعنی امیرالمؤمنین) تلقی شد که در آن هنگام نزد آن‌ها حاضر بود و همچنین در پیشگاه رسول خدا. در غیر این صورت، چگونه ممکن است پیشی گرفتن و