تأویل ﴿و اگر کسی با او شریکی قرار دهد، به آن ایمان می‌آورید؛ پس حکم برای خدای بلندمرتبه و بزرگ است﴾؛ یعنی اینکه برتری و حکم برای مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- است و او به زودی به سبب مخالفت و انکار آنان، از ایشان انتقام خواهد گرفت.

‌

از سوره فصّلت

‌آیه: ﴿آگاه باشید که آنان در مورد دیدار پروردگارشان در شک و تردید هستند؛ آگاه باشید که او به هر چیزی احاطه دارد﴾¹.

در کتاب «مشارق الانوار» آمده است: حضرت رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «و هیچ‌کس در این باره تردید نمی‌کند مگر مشرک». ضمیر در اینجا به امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بازمی‌گردد، در جایی که فرمود: «و او پروردگار زمین است» (و در اینجا توضیحی است: سپس مولای ما تصریح فرمود که ولی، به هر چیزی احاطه دارد).