در کتاب «مشارق الانوار» آمده است: اشاره به اوست در این سخن رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- که: «علی کسی است که هیچ حجابی او را از خدا جدا نمی‌کند و او خود، همان سِرّ و حجاب است».

پس امام، نوری الهی و رازی ربانی است و مقصود از سخن خداوند سبحان که فرمود: ﴿و زمین از نور پروردگارش روشن شد﴾، همان امام است که با نور او تاریکی‌ها می‌درخشد و تمام عالم از او روشنی می‌گیرد. این تفسیر را این مطلب تأیید می‌کند که:

از پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- روایت شده است که فرمود: «همانا خورشید دو روی دارد رویی که رو به اهل آسمان دارد و رویی که رو به اهل زمین است»¹. پس امام با تمام خلق است، از آنان غایب نمی‌شود و از آنان پوشیده نمی‌ماند، بلکه این آنان هستند که از او محجوب‌اند و او محجوب نیست؛ ﴿هرگز، آنان در آن