جَلَّ جَلَالُهُ- هرگاه امری او را به دشواری می‌انداخت یا تنگناهی بر او وارد می‌شد، ندا می‌داد «کجاست آنکه وعده‌اش را وفا می‌کند و اندوه مرا می‌زداید؟».

و از سخنان عمر بن خطاب که به دشمنی و ستیز با امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- شناخته می‌شود روایت شده که گفت: «اگر علی نبود، عمر نابود می‌شد» و نیز گفت: «هیچ گرهی نیست مگر آنکه ابوالحسن راه گشای آن است».

از سوره یس

‌آیه اول: ﴿به یقین ما هستیم که مردگان را زنده می‌کنیم و آنچه را پیش فرستاده‌اند و آثارشان را می‌نویسیم؛ و هر چیزی را در امام مبینی به شمارش آورده‌ایم﴾¹.

خبری از عمار بن یاسر است که منبعش از ذهنم پاک شده اما گمان می‌کنم از کتاب «صحیفه الابرار» نوشته علامه میرزا محمدتقی شریف باشد که عمار (رضی الله عنه) می‌گوید: «با امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بودم و از دره‌ای گذشتیم که پر از مورچه بود؛ عرض کردم: ای امیرالمؤمنین، آیا کسی از خلق خداست که