دادید و کفن پوشانید، مرا بر روی تختم در همین خانه‌ام، بر لبه قبرم قرار دهید و سپس از نزد من خارج شوید، زیرا خداوند تبارک و تعالی نخستین کسی است که بر من نماز می‌خواند و سپس به فرشتگان اجازه می‌دهد تا بر من نماز بگزارند.

و در همان کتاب روایت شده است که مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- پس از آنکه به تنهایی بر پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- نماز خواند، به مسلمانان فرمود: «همانا رسول خدا در زمان زندگی و مرگ، پیشوای ماست؛ پس شما گروه به گروه بر ایشان وارد شوید و بدون پیشوا (به صورت فردی) بر او نماز بگزارید».و پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- فرموده بود: «همانا خداوند تبارک و تعالی نخستین کسی است که بر من نماز می‌خواند»¹؛ پس نخستین کسی که بر ایشان نماز خواند، مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بود. و پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «سپس به فرشتگان اجازه می‌دهد تا بر من نماز بگزارند»؛ پس مسلمانان به اذن امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ-

و مؤمنِ عارف درک می‌کند که آن فرشتگانی که بر پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- نماز خواندند، همان یاران راست‌وپایدار (موالی صادقین) همچون سلمان، مقداد، ابوذر، عمار و دیگرانی از فرشتگانی بودند که به همراه تجلی خداوند، در صورتی مرئی ظاهر شدند.

آیه سوم: ﴿همانا کسانی که خدا و رسولش را آزار دهند، خدا آنان را در دنیا و آخرت لعنت کرده و عذابی خوار برایشان آماده ساخته است﴾². این اشاره‌ای است به کسانی که با مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- که همان مظهر خدا و رسولش است دشمنی کردند و در برابر آن دو ایستادند و با ایشان ستیز کردند؛ به‌ویژه در مورد مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- پس از غیبت (رحلت) رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- ، که آزارهای عملی و زبانی بسیاری را بر او روا داشتند؛ آزارهایی همچون غصب خلافت، گرفتن