به تنهایی احزاب را شکست داد، پس پادشاهی و ستایش تنها از آنِ اوست». پس امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- کسی است که با یاری دادن به رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- و مؤمنان، به وعده الهی عمل کرد و اوست که به تنهایی احزاب را شکست داد، چرا که در آن لحظه هیچ‌کس با او در این کار شریک نبود؛ زیرا هنگامی که عمرو بن ود تمام مسلمانان را به مبارزه می‌طلبید و رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- نیز آنان را به مبارزه تشویق می‌کرد، هیچ‌یک جرأت نکردند جز مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- که در پاسخ به پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «من هستم که با او مبارزه کنم» و در لحظه زمین زدن آن کافر، مشرکان پناه به فرار بردند پس خواننده باید در این نکته تأمل کند.

‌آیه دوم: ﴿همانا خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بر او درود فرستید و سلام به او برسانید﴾¹. این اشاره‌ای است به آنچه مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به انجام رساند؛ از جمله تجهیز پیکر رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- ، غسل دادن ایشان و نماز خواندن بر او در کنار صفوفی از فرشتگان.

و در کلام ایشان که در «نهج‌البلاغه» آمده است: «و همانا رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- در حالی از دنیا رفت که سر شریفش بر روی سینه من بود، و روح او در کف دست من جاری شد و من آن را بر روی چهره‌ام کشیدم. و همانا من غسل