از سوره احزاب

آیه اول: ﴿و خداوند کسانی را که کفر ورزیدند، در حالی که خشمگین بودند بازگرداند، در حالی که هیچ خیری به دست نیاوردند؛ و خداوند برای مؤمنان، جنگ را کافی گردانید؛ و خداوند توانا و شکست‌ناپذیر است﴾¹. این آیه به مناسبت واقعه مشهور «احزاب» نازل شد و از همین‌جا می‌توان به وجوه متعددی بر مقام ولایت مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- استدلال کرد:

‌عبارت ﴿و خداوند کسانی را که کفر ورزیدند، در حالی که خشمگین بودند بازگرداند﴾ اشاره به وضعیتی دارد که احزاب که از مشرکان، یهود و دیگر عناصر کافر تشکیل شده بود به دلیل خشم و غیظ شدید نسبت به رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- و مسلمانان، در حالی که پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- باورها و عقاید آن‌ها را پوچ نموده بود و اسلام و پیروانش به قدرت و شکوفایی رسیده بودند، حمله کردند؛ اما آن‌ها در حالی که خشم خود را در دل داشتند، به عقب رانده شدند، به مقاصد خود نرسیدند و دلشان از انتقام از مسلمانان سیر نشد؛ زیرا دلیل این شکست، زمین‌گیر شدن فرمانده و محور امیدهایشان برای پیروزی، یعنی «عمرو بن ود»، به دست مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بود؛ همان کسی که رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- هنگام مبارزه‌اش با آن کافر فرمود: