از جمله این موارد در کتاب «نهج‌البلاغه» آمده است که ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- در خطاب به مردم عراق فرمودند: «به خدا سوگند، به یقین پسری از قبیله ثقیف بر شما مسلط خواهد شد؛ کسی که دامن‌کش و متمایل است (به معنای کسی که در رفتار یا سیاستش تندی و انحراف دارد)؛ او سبزه‌هایتان (ثروت‌هایتان) را خواهد خورد و چربی‌هایتان را ذوب خواهد کرد (اموال شما را تماماً می‌بلعد و شما را دچار تنگدستی می‌کند). ای اباوذحه!»
مولای ما در اینجا به ظهور «حجاج بن یوسف ثقفی» و چیره شدن او بر مردم عراق و آنچه از ظلم، ستم، کشتار مردان و غارت اموال آن‌ها انجام خواهد داد، اشاره می‌فرمایند. شریف رضی، گردآورنده کتاب نهج‌البلاغه، می‌گوید: «به نظر من "وذحه" به معنای سوسک (خنفساء) است و این کلام اشاره‌ای به حجاج دارد، چرا که او با سوسک حکایتی دارد که اکنون جای ذکر آن نیست». و شیخ محمد عبده شارح نهج‌البلاغه، ذکر می‌کند: «حجاج سوسکی را دید که به سوی سجاده‌اش می‌خزید، پس آن را دور کرد؛ سوسک بازگشت و او دوباره آن را دور کرد و باز هم بازگشت. سپس آن را با دست گرفت و سوسک او را گزید؛ در اثر آن گزیدگی دستش متورم شد و تب شدیدی گرفت که در نهایت او را به هلاکت رساند. خداوند او را به دست ضعیف‌ترین و ناچیزترین مخلوقاتش کشت...».