آیا معقول است که امثال این عالمان و بزرگی که هر دو جناح (سنت و شیعه) در ظاهر اسلام مورد احترامشان هستند چه برسد به اهل توحید در باطن اعتقادی خلاف حق داشته باشند یا چنین سخنی بگویند؟ و اگر فرض کنیم چنین باشد و با وجود قدرت علمی و احترامی که از سوی شیعیان و اهل سنت داشتند، به چیزی خلاف حق اعتقاد آورده باشند، آیا معقول است که امامان معصوم با وجود آن انحراف و گمراهی، به آنان احترام بگذارند؟ هرگز! چنین چیزی رخ نمی‌دهد؛ زیرا پیشوایان خاندان پاک اهل بیت، کسی را که عقیده‌ای فاسد و مذهبی منحرف دارد ارج نهند، بلکه برعکس، آنان با بدعت‌ها و گمراهی‌ها مبارزه می‌کنند و در راه خدا، سرزنش هیچ ملامت‌گری آنان را نمی‌هراساند.
همچنین، آیا معقول است که افرادی چون ابن‌سبأ و یارانش و برخی از پیروان ساباط1، به گونه‌ای عمل کرده باشند که در حضور امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- و در حالی