پیشوای آن هدایت کننده ی آن و دعوت کننده‌ی آن را تا روز قیامت می‌شناسم.» و روز قیامت همان روز ساعت است.

و در کتاب «القطره» از ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- نقل شده است: «به من علم مرگ‌ها بلاها و فصلِ خطاب داده شده و علم قرآن و آنچه تا روز قیامت می‌آید، در من سپرده شده است».

و در کتاب «مشارق الأنوار»، در خطبه‌ای که پس از بازگشت از نبرد با خوارج فرمودند: «من وجه الله هستم، من جنب الله هستم، من علم الله هستم من علم آنچه بود و آنچه تا روز قیامت خواهد بود را نزد خود دارم».

و در کتاب «الکوكب الدرّی» آمده است که ابن‌المسیب گفت: «در میان اصحاب محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- هیچ‌کس جز علی بن ابی‌طالب نبود که بگوید "از من بپرسید"؛ و بارها از ایشان بر روی منبر شنیده شد که می‌فرمود: پیش از آنکه مرا گم کنید از من بپرسید، چرا من به راه های آسمان‌ها، بیش از آنکه شما به راه های زمین آگاه باشید، آگاهم. سوگند به کسی که جان من در دست اوست...» منظور از "او" در عبارت "نَفْسُهُ حِجَابُهُ السَّيِّدُ مُحَمَّدٌ"، اشاره به امیرالمؤمنین است که ضمیر "هاء" در آن به ایشان بازمی‌گردد؛ پس ایشان به ذات خود سوگند می‌خورد و می‌فرماید: از هیچ چیزی در مورد آنچه میان شما و ساعت