پایان می‌یابد، هرچند مانند آن را به عنوان مدد برای آن بیاوریم﴾¹ گذشت. و اکنون لازم می‌بینم حدیثی را ذکر کنم:

در کتاب «ارشاد القلوب» از رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- نقل شده است که ایشان فرمودند: «اگر جنگل‌ها و درختانش قلم بودند و دریا مرکب نوشتن، و جنیان حسابگر و انسان‌ها نویسنده، باز هم نمی‌توانستند فضایل امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب را به شمار آورند».

‌آیه سوم: ﴿همانا نزد خداوند است دانشِ ساعت (روز قیامت)، و اوست که باران را فرو می‌فرستد و آنچه در رَحِم‌هاست را می‌داند؛ و هیچ کس نمی‌داند فردا چه خواهد یافت (چه کاری انجام خواهد داد)، و هیچ کس نمی‌داند در کدام زمین خواهد مرد؛ به راستی که خداوند دانا و آگاه است﴾².

‌برادر خواننده، این آیه کریمه و جلیل را به تو تقدیم می‌کنم تا عقل و بصیرتت با محتوای شگفت‌انگیز و آشکار آن روشن و بهره‌مند گردد. همچنین می‌توانم به تو بگویم همان‌طور که پیش‌تر درباره آیات دیگر گفتم که اگر این رساله‌ی من، از قرآن کریم تنها همین یک آیه را در بر می‌داشت، برای استدلال بر الوهیت مولای ما امیرالمؤمنین و