پس گفتم ای فرشتگان پروردگار من، آیا ما را آن‌گونه که باید بشناسید، می‌شناسید؟ پاسخ دادند: چگونه ما شما را نشناسیم در حالی که خداوند بهشت فردوس را آفریده و بر درگاه آن درختی است که هیچ برگی در آن نیست مگر آنکه بر روی آن حرفی نوشته شده است: "لا اله الا الله محمد رسول الله، و علی بن ابی‌طالب رشته استوار خدا (عروة الله الوثقى) و ریسمان محکم خداست و چشم او بر همه آفریدگان است.«چشم خدا» همان ذات اوست و «وجه خدا» نیز همان ذات اوست؛ زیرا خداوند والاتر از آن است که چشمی یا رویی(تصویری) مانند مخلوقات داشته باشد. در کتاب لغت قاموس آمده است: «عینِ هر چیز، همان نفس و ذات آن است؛ گفته می‌شود "او به عینِ خودش" یعنی "به ذات خودش"».

‌آیه دوم: ﴿و اگر تمام درختان زمین قلم شوند و دریاها مرکب شوند و پس از آن هفت دریا دیگر به کمک آن‌ها بیاید، باز هم کلمات خداوند به پایان نمی‌رسد؛ همانا خداوند شکست‌ناپذیر و حکیم است﴾¹.

‌سخن درباره این موضوع پیش‌تر در هنگام بررسی آیه ﴿بگو: اگر دریا برای نوشتن کلمات پروردگارم مرکب شود، پیش از آنکه کلمات پروردگارم پایان یابد، دریا