مطابقت دارد: ﴿و کسانی که کفر ورزیدند می‌گویند تو فرستاده نیستی؛ بگو: برای من و شما خداوند و کسی که علم کتاب نزد اوست، گواه و کافی است﴾¹.

‌وجه دوم: آوردن تخت از یمن توسط مولای ما آصف -عَزَّ عَزُّهُ- ، با سرعتی بیشتر از بازگشت چشم(یک پلک برهم زدن)؛ چرا که به ثمر رساندن کاری با این سرعت فوق‌العاده، تنها از ویژگی‌های آفریدگار است. زیرا خداوند متعال در این باره می‌فرماید: ﴿و فرمان ما جز یک اشاره نیست، مانند چشم بر هم زدن﴾² و همچنین می‌فرماید: ﴿همانا سخن ما در مورد چیزی، هرگاه آن را اراده کنیم، این است که به او گویم: باش، پس موجود می‌باشد﴾³ و در سوره‌ای دیگر آمده است: ﴿همانا فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، به او گوید: باش، پس می‌باشد﴾⁴. در دو آیه اول، عبارت «سخن ما» و در آیه سوم «فرمان او»، هر دو به آفریدگار متعال باز می‌گردد؛ یعنی هرگاه او آفریدگار سبحان، اراده ایجاد چیزی را نماید، آن چیز در زمانی حاصل می‌شود که مدت آن از یک چشم برهم زدن یا یک کلمه «کُن» (باش) تجاوز نمی‌کند.