در هیچ‌کدام از زمین‌ها و میان هیچ‌یک از امت‌ها خلق نشده است، تا تمام قومی که تو در میان آن‌هایی، کردار پروردگار را ببینند؛ همانا آنچه من با تو خواهم کرد، سهمگین و شگفت‌انگیز است».

‌همچنین کلمه «السید» (که منظور پروردگار است)، اگر «ال» تعریف را از آن حذف کنیم، در حساب ابجد کوچک برابر با ۲۶ می‌شود و این اشاره‌ای است به کلمه «علی» (نام مولای ما) بدون تعریف، که همان عدد بر آن منطبق است.

‌آیه دوم: ﴿به خدا سوگند، ما در گمراهی آشکاری بودیم، آن‌گاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌دانستیم﴾¹.

گویندگان این سخن، کافران هستند که در روز قیامت، هنگامی که به سخت‌ترین عذاب گرفتار می‌شوند، سوگند می‌خورند که به سبب برابر دانستن رؤسای خود (پیشوایان شرک) با مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- ، در گمراهی آشکاری بوده‌اند.