از سوره فرقان

‌آیه: ﴿و این‌گونه برای هر پیامبری دشمنی از مجرمان قرار دادیم؛ و همین که پروردگارت هدایت‌گر و یاور باشد، کافی است﴾¹.

‌این دو صفت، یعنی صفت «هدایت» و صفت «یاری»، از صفاتی بودند که مولای ما در تجلی هفتم خود از آن‌ها برخوردار بوده؛ و این دو، نشانه‌هایی هستند که بر الوهیت ایشان دلالت می‌کنند و بنای اسلام بر پایه این دو صفت استوار شد و موفقیت دعوت محمدی -جَلَّ جَلَالُهُ- به اتمام رسید.

در کتاب «ینابیع المودة» از قول پیامبر خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- آمده است: «و به وسیله تو ای علی، هدایت یافتگان راه خود را می‌یابند».

و خداوند متعال در سوره کهف می‌فرماید: ﴿هر که را خدا هدایت کند، اوست که هدایت یافته ی واقعیست﴾².